ឯកសារបី ការងារបីផ្សេងគ្នា
អាជីវកម្មតូចៗភាគច្រើននៅកម្ពុជាខាតបង់ដោយសារឯកសារ មិនមែនដោយសារតម្លៃទេ។ ការខាតបង់កើតចេញពីការចេញឯកសារខុសនៅពេលខុស៖ ផ្ញើវិក្កយបត្រ ខណៈអតិថិជនមិនទាន់យល់ព្រមអ្វីនៅឡើយ ឬប្រគល់បង្កាន់ដៃដែលអតិថិជនចាត់ទុកជាវិក្កយបត្រ។
ឯកសារទាំងបី មិនមែនជាកំណែផ្សេងៗនៃទម្រង់តែមួយទេ។ ពួកវាសម្គាល់ចំណុចបីផ្សេងគ្នានៃការលក់តែមួយ៖
| ឯកសារ | តួនាទី | សំណួរដែលវាឆ្លើយ |
|---|---|---|
| សម្រង់តម្លៃ | ការផ្តល់ជូនពាណិជ្ជកម្ម | "តើនេះនឹងថ្លៃប៉ុន្មាន និងតាមលក្ខខណ្ឌអ្វី?" |
| វិក្កយបត្រ | ការទាមទារប្រាក់ | "នេះជាចំនួនដែលអ្នកជំពាក់ខ្ញុំ និងត្រូវបង់ពេលណា" |
| បង្កាន់ដៃ | ភស្តុតាងថាបានទទួលប្រាក់ | "អ្នកបានបង់ចំនួននេះ ហើយនេះជាកំណត់ត្រា" |
សម្រង់តម្លៃ មិនមែន ជាឯកសារពន្ធទេ។ វិក្កយបត្រ គឺជាឯកសារពន្ធ។ បង្កាន់ដៃបញ្ជាក់ការបង់ប្រាក់ ប៉ុន្តែ មិន បញ្ជាក់ថាពន្ធត្រូវបានបង់ទេ។
១. សម្រង់តម្លៃ — មុនពេលមានការយល់ព្រម
សម្រង់តម្លៃជាការផ្តល់ជូន ហើយគ្រប់គ្រងដោយការអនុវត្តពាណិជ្ជកម្ម មិនមែនដោយវិធានវិក្កយបត្រទេ។
អ្វីដែលសម្រង់តម្លៃត្រូវមាន ដើម្បីមានប្រយោជន៍៖
- វិសាលភាព បំបែកជាបញ្ជី — តើអ្នកនឹងផ្តល់អ្វី ក្នុងបរិមាណប៉ុន្មាន។
- តម្លៃ ជាមួយរូបិយប័ណ្ណដែលបានបញ្ជាក់។
- រយៈពេលសុពលភាព — កាលបរិច្ឆេទដែលតម្លៃនៅឈរ។ បើគ្មាន អតិថិជនអាចទទួលយកតម្លៃពីពីរឆ្នាំមុន។
- លក្ខខណ្ឌ — លក្ខខណ្ឌបង់ប្រាក់ ការដឹកជញ្ជូន និងអ្វីដែលមិនរាប់បញ្ចូល។
- កន្លែងទទួលយក — កន្លែងឱ្យអតិថិជនចុះហត្ថលេខា បើអ្នកចង់ឱ្យការផ្តល់ជូនត្រូវបានទទួលយកជាលាយលក្ខណ៍អក្សរ។
- ពន្ធបង្ហាញជាសញ្ញា (ស្រេចចិត្ត) — ការបង្ហាញពន្ធដែល នឹង អនុវត្ត ជួយឱ្យអតិថិជនឃើញតម្លៃពិតប្រាកដ ជំនួសឱ្យការភ្ញាក់ផ្អើលនៅពេលក្រោយ។
អ្វីដែលសម្រង់តម្លៃ មិន ត្រូវការ៖ TIN អ្នកទិញ លេខវិក្កយបត្រអាករ ឬការបំបែកពន្ធជាបញ្ជី។ ទាំងនោះជារបស់វិក្កយបត្រ។ សម្រង់តម្លៃមិនត្រូវបានដាក់ជាឯកសារពន្ធទេ ហើយការចាត់ទុកវាជាឯកសារពន្ធ គឺជាកំហុសប្រភេទ។
កំណត់សម្គាល់ជាក់ស្តែង៖ នៅកម្ពុជា សម្រង់តម្លៃច្រើនគិតជាដុល្លារ ចំណែកវិក្កយបត្រចុងក្រោយត្រូវបង្ហាញចំនួនសរុបជារៀល ដោយសារវិធានចំនួនសរុបជារៀលដែលអនុវត្តលើអ្នកជាប់ពន្ធដែលបង់ពន្ធខ្លួនឯង។ បើអ្នកគិតតម្លៃជាដុល្លារ សូមបញ្ជាក់នៅលើសម្រង់តម្លៃ ហើយត្រៀមបង្ហាញតួលេខរៀលនៅលើវិក្កយបត្រ។ (សូមមើល ហេតុអ្វីចំនួនសរុបលើវិក្កយបត្រត្រូវជាប្រាក់រៀល។)
២. វិក្កយបត្រ — ការទាមទារប្រាក់
វិក្កយបត្រជាឯកសារដែលមានកាតព្វកិច្ចផ្លូវច្បាប់ភ្ជាប់។ នៅកម្ពុជាវាមានពីរប្រភេទ — វិក្កយបត្រអាករ និង វិក្កយបត្រធម្មតា — ហើយប្រភេទដែលអ្នកអាចចេញ អាស្រ័យលើថ្នាក់អ្នកជាប់ពន្ធ និងអតិថិជនរបស់អ្នក តាម ប្រកាសលេខ ៧២៣ MEF.Prk ថ្ងៃទី ១៤ ខែសីហា ឆ្នាំ ២០១៩ និង សេចក្តីណែនាំលេខ ៣០៣៣ / សេចក្តីជូនដំណឹងលេខ ៣២១៨ ថ្ងៃទី ៦ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ ២០២០។
សេចក្តីសង្ខេបនៃការសម្រេចចិត្ត៖
- អ្នកជាប់ពន្ធតូច → វិក្កយបត្រធម្មតាទៅគ្រប់គ្នា។
- អ្នកជាប់ពន្ធមធ្យម ឬធំ → វិក្កយបត្រអាករទៅអ្នកជាប់ពន្ធដែលបានចុះបញ្ជី; វិក្កយបត្រធម្មតាទៅអ្នកប្រើប្រាស់ចុងក្រោយ។
- TIN អ្នកទិញ មានតែលើវិក្កយបត្រអាករ។
- ពន្ធបំបែកជាបញ្ជី តែលើវិក្កយបត្រអាករ; វិក្កយបត្រធម្មតារួមពន្ធទាំងអស់។
- ភាសាខ្មែរជាកាតព្វកិច្ច ដោយភាសាផ្សេងនៅក្រោមវា តាមស្លាក។
- អ្នកជាប់ពន្ធដែលបង់ពន្ធខ្លួនឯង បង្ហាញចំនួនសរុបជាប្រាក់រៀល រួមទាំងអាករ តាម សេចក្តីជូនដំណឹងលេខ ៤៩០៨ ថ្ងៃទី ១៨ មីនា ២០១៩។
បញ្ជីចន្លោះពេញលេញមានក្នុង អ្វីដែលត្រូវមានលើវិក្កយបត្រកម្ពុជា៖ បញ្ជីពិនិត្យប្រកាស ៧២៣ ហើយការសម្រេចចិត្តប្រភេទមានក្នុង វិក្កយបត្រអាករ ឬ វិក្កយបត្រធម្មតា?។
វិក្កយបត្រមិនមែនជាបង្កាន់ដៃទេ។ ការចេញវិក្កយបត្រ ហើយហៅវាថាបង្កាន់ដៃ — ឬផ្ទុយគ្នា — បង្កើតឯកសារដែលបញ្ជាក់រឿងខុស។
៣. បង្កាន់ដៃ — ភស្តុតាងថាការបង់ប្រាក់បានកើតឡើង
បង្កាន់ដៃជាភស្តុតាងថា បានទទួលប្រាក់។ នៅក្នុងសេដ្ឋកិច្ចលក់រាយដែលប្រើសាច់ប្រាក់ និងរូបិយប័ណ្ណពីរ វាជាឯកសារដែលចេញច្រើនបំផុតសម្រាប់អាជីវកម្មកម្ពុជាភាគច្រើន៖ ហាង ឬតូបនៅផ្សារចេញបង្កាន់ដៃពេញមួយថ្ងៃ ហើយចេញវិក្កយបត្រអាករកម្រ។
បង្កាន់ដៃគួរមាន៖
- អ្នកបង់ប្រាក់ និង អ្នកទទួលប្រាក់។
- ចំនួនប្រាក់ដែលបានទទួល ជារូបិយប័ណ្ណដែលបានទទួល — ហើយក្នុងប្រតិបត្តិការពីររូបិយប័ណ្ណ តម្លៃស្មើជារៀល ឬដុល្លារ។
- វិធីបង់ប្រាក់ — សាច់ប្រាក់ ផ្ទេរប្រាក់តាមធនាគារ ឬ KHQR។
- ប្រាក់អាប់ ក្នុងករណីពាក់ព័ន្ធ។
- គោលបំណងនៃការបង់ប្រាក់ ជាមួយការយោងលេខវិក្កយបត្រ បើមាន។
- កាលបរិច្ឆេទ។
រឿងបីដែលបង្កាន់ដៃ មិន ធ្វើ៖
- វាមិនមែនជាវិក្កយបត្រអាករទេ។ បង្កាន់ដៃមិនមាន TIN អ្នកទិញ និងមិនបំបែកពន្ធ។ បើអតិថិជនរបស់អ្នកត្រូវការទាមទារអាករលើធាតុចូល ពួកគេត្រូវការវិក្កយបត្រ មិនមែនបង្កាន់ដៃទេ។
- វាមិនបញ្ជាក់ថាពន្ធត្រូវបានបង់ទេ។ នេះត្រូវបានយល់ខុសយ៉ាងទូលំទូលាយ។ បង្កាន់ដៃបញ្ជាក់ថាប្រាក់បានផ្លាស់ពីដៃមួយទៅដៃមួយ។ វាមិននិយាយអ្វីអំពីថាតើពន្ធត្រូវបានប្រកាសលើប្រតិបត្តិការនោះទេ។
- វាមិនជំនួសវិក្កយបត្រទេ។ បើការលក់ត្រូវការវិក្កយបត្រតាមប្រកាសលេខ ៧២៣ ការចេញបង្កាន់ដៃជំនួស មិនបំពេញតម្រូវការនោះទេ។
សម្រាប់ហាងដែលបោះពុម្ពលើក្រដាសកម្ដៅ ៨០ ម.ម ជាទំហំធម្មជាតិ; A5 ជាទំហំជាក់ស្តែងសម្រាប់បង្កាន់ដៃដែលត្រូវរក្សាទុក។
របៀបដែលឯកសារទាំងបីភ្ជាប់គ្នា
ពួកវាជាលំហូរការងារតែមួយ ហើយទិន្នន័យគួរហូរឆ្លងកាត់វា៖
១. គិតតម្លៃ ការងារ — វិសាលភាព តម្លៃ រយៈពេលសុពលភាព។ ២. អតិថិជនទទួលយក។ ជួរនៅក្នុងសម្រង់តម្លៃក្លាយជាជួរនៅក្នុង វិក្កយបត្រ។ ៣. អតិថិជនបង់ប្រាក់។ ព័ត៌មានក្នុងវិក្កយបត្រក្លាយជាព័ត៌មានក្នុង បង្កាន់ដៃ។
បើអ្នកវាយជួរដូចគ្នាបីដង នោះថ្ងៃណាមួយអ្នកនឹងវាយខុសមួយ — ហើយកំហុសដែលចាប់ផ្តើមពីសម្រង់តម្លៃ នឹងបញ្ចប់នៅលើឯកសារដែលមានផលវិបាកផ្លូវច្បាប់។
អ្វីដែលត្រូវចេញ ជាបន្ទាត់មួយៗ
- មុនការយល់ព្រម៖ សម្រង់តម្លៃ។ មិនមែនឯកសារពន្ធ; វិសាលភាព តម្លៃ រយៈពេលសុពលភាព លក្ខខណ្ឌ។
- ក្រោយការផ្តល់សេវា មុនការបង់ប្រាក់៖ វិក្កយបត្រ។ អាករ ឬធម្មតា អាស្រ័យលើថ្នាក់ និងអតិថិជនរបស់អ្នក; ភាសាខ្មែរតម្រូវ; ចំនួនសរុបជារៀលតម្រូវសម្រាប់អ្នកជាប់ពន្ធដែលបង់ពន្ធខ្លួនឯង។
- ក្រោយការបង់ប្រាក់៖ បង្កាន់ដៃ។ ភស្តុតាងនៃការបង់ប្រាក់ ជាមួយវិធីបង់ និងការយោងវិក្កយបត្រ — ហើយគ្មានការអះអាងថាពន្ធត្រូវបានបង់។
ការបង្កើតឯកសារ
ម៉ាស៊ីនបង្កើតវិក្កយបត្រកម្ពុជា បង្កើតវិក្កយបត្រ — អាករ ឬធម្មតា ជ្រើសតាមថ្នាក់អ្នកជាប់ពន្ធ និងប្រភេទអតិថិជន ដោយភាសាខ្មែរនៅលើភាសាអង់គ្លេសតាមស្លាក អាករលើតម្លៃបន្ថែម ១០% និងពន្ធផ្សេងទៀតតែកន្លែងដែលពិតជាអនុវត្ត និងចំនួនសរុបជារៀលបោះត្រាតាមអត្រាប្រចាំថ្ងៃរបស់ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា ជាមួយអត្រា និងកាលបរិច្ឆេទលើឯកសារ។ វាឥតគិតថ្លៃ មិនត្រូវការគណនី ហើយមិនរក្សាទុកអ្វីបន្ទាប់ពីបញ្ជូន PDF ត្រឡប់មកវិញ។
តួលេខរៀលដែលវិក្កយបត្រផ្ទុក មកពីអត្រាផ្លូវការ។ អ្នកអាចពិនិត្យវានៅ ឧបករណ៍អត្រាប្តូរប្រាក់កម្ពុជា ដែលបង្ហាញអត្រាប្រចាំថ្ងៃរបស់ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា ជាមួយប្រភព និងកាលបរិច្ឆេទ។ បើអ្នកចង់ឱ្យអតិថិជនអាចបង់ប្រាក់តាមការស្កេន ម៉ាស៊ីនបង្កើត KHQR បង្កើតកូដ KHQR បាគងដែលអ្នកអាចដាក់លើវិក្កយបត្រ។
បើអ្នកចេញឯកសារទាំងនេះជាប់ៗគ្នា — លំដាប់លេខ បញ្ជីអតិថិជន របាយការណ៍អាករ និងរបាយការណ៍ពន្ធដារ — នោះជាការងារខុសពីការចេញឯកសារត្រឹមត្រូវមួយ ហើយ khmerinvoice.com ជាផលិតផលដែលសាងសង់សម្រាប់ការងារនោះ។
អត្ថបទនេះពន្យល់ពីឯកសារ; វាមិនមែនជាការប្រឹក្សាពន្ធទេ។ សូមបញ្ជាក់ស្ថានភាពរបស់អ្នកជាមួយអគ្គនាយកដ្ឋានពន្ធដារ ឬទីប្រឹក្សាដែលមានសមត្ថភាព។